Trudne zachowania trzylatka
Każdy rok w życiu rodzica, to nowe wyzwania. Dzieci dbają o to, żeby nam się zbytnio nie nudziło. Za Tobą bunt dwulatka? Witaj w świecie trzylatka! W artykule przytoczę najbardziej powszechne trudne zachowania trzylatka.
Najczęstsze trudne zachowania trzylatka
Chce wszystko robić razem
Zacznijmy od tego, że wiele zachowań trzylatków niepokoi rodziców, a tak naprawdę są typowymi zachowaniami dzieci w tym wieku. Po buncie dwulatka następuje chwilowy spokój, który zazwyczaj nie trwa zbyt długo. Macie za sobą fazę na “ja sam / ja sama!”, a więc teraz czas na “MY!”. Co za tym idzie, dziecko chce współdziałać. Czerpie radość z robienia czegoś z rodzicami, z bycia razem. Jednak u 3,5-latków następuje zwrot na samodzielność.
Walczy o niezależność
Dziecko lubi czasem Wami “porządzić”? Zdarzyło Ci się usłyszeć: “Nie patrz!”, “Nie mów!”? Ma to miejsce, ponieważ znów na pierwszy plan wychodzi potrzeba budowania swojej niezależności, samodzielności, decyzyjności. Ponadto dochodzi jeszcze nadal bardzo intensywne wyrażanie emocji, a dziecko nie umie jeszcze hamować swoich impulsów.
Testuje swoje umiejętności
Po pierwsze do szóstego roku życia dzieci mają przeogromną potrzebę ruchu. Tak na marginesie, potem ona nie znika, lecz tylko maleje. Po drugie trzylatek testuje swoje możliwości. Biega, skacze, wspina się, przeciska. Sprawdza, co już umie i na jakim poziomie.
Okazuje opór wobec rodziców
Trzyletni maluch może z automatu na wszystkie Twoje prośby odpowiadać: “nie”. Być może czuje zbyt dużą presję, nie ma czasu na reakcję albo nie odpowiada mu kolejność wyznaczonych zadań. Powodów może być wiele. Bywa i tak (i to dość często), że dziecko buntuje się nie o to, CO ma zrobić, tylko o to, ŻE ma to zrobić. Przyznaj, że sama nie przepadasz za rozkazami.
Nie przestrzega zasad
Umówiliście się na coś, a potem umowa umową, a życie życiem? Uwierz mi, Twoje dziecko nie robi tego z premedytacją, nie jest złośliwe, bezczelne czy perfidne. Ono po prostu inaczej nie umie. Doświadcza świata bardzo dosłownie, za pośrednictwem zmysłów. W rezultacie nie jest w stanie przeprowadzić analizy swojego zachowania.
Kłamie, przyłapany na gorącym uczynku
Dziecko w tym wieku nie odróżnia zachowania celowego od przypadkowego. Możesz go złapać za rękę, a będzie kłamać Ci w żywe oczy, że to nie on. Twój maluch nie łączy swojego zachowania z efektem, a dodatkowo nie jest w stanie przewidywać konsekwencji i skutków swoich działań. Co więcej, w dziecięcej głowie sporo miejsca zajmuje myślenie życzeniowe (to miś / krasnoludek / dinozaur zbił wazon).
Ma bardzo bujną wyobraźnię
Ostatnia sprawa, nie wpisuje się w trudne zachowania trzylatka, ale może powodować pewne trudności. Dziecięca wyobraźnia w tym wieku przeżywa rozkwit. Dziecko nie odróżnia rzeczywistości od fikcji. Koszmary senne traktuje bardzo realnie. Może też mieć wymyślonego przyjaciela.
Zapraszamy do naszych psychologów i logopedów!
Centrum Terapii Calma
Gdańsk, ul. Świętokrzyska 25
516 615 567
Brak produktów
Zobacz również
Jak nauczyć dziecko tolerancji? Sprawdź 5 sposobów.
Jak działa mózg – wgląd w nasz wewnętrzny superkomputer
