Dół czy depresja? Jak odróżnić i kiedy sięgnąć po pomoc?
Każdy nastolatek czasami bywa przygnębiony – to naturalna część dorastania. Ale co, jeśli „smutek” trwa tygodniami, dziecko nie chce wstawać, unika rówieśników i odstaje w nauce? W takim przypadku może to nie być zwykły dołek, ale początek zaburzeń emocjonalnych takich jak depresja lub zaburzenia lękowe.
Naturalne emocje czy już problem?
Dorastanie to burza hormonów, huśtawka nastrojów, złości i przygnębienia. Smutek i niepokój często są reakcją na trudności dnia codziennego — zmiany w szkole, konflikty rówieśnicze, presję. Jednak jeśli te emocje nie mijają po kilku tygodniach, nasilają się i przeszkadzają w normalnym funkcjonowaniu – na przykład dziecko odmawia pójścia do szkoły, unika kontaktów, nie ma siły na drobne przyjemności – to sygnał alarmowy. Nastolatek może nie reagować na zwykłe pocieszenie, co sugeruje, że jest to głębszy problem.
Uważność na objawy psychosomatyczne
Często uczucia psychiczne wyrażają się poprzez ciało. Zdarza się, że młodzi ludzie skarżą się na ból brzucha, bóle głowy, duszności lub silne zmęczenie – i nie ma ku temu medycznych wskazań. Te objawy fizyczne mogą być sygnałem emocjonalnego przeciążenia. Jeśli lekarze wykluczą przyczynę fizyczną, warto przyjrzeć się, czy towarzyszą temu zmiany w nastroju. Dla rodzica to znak, że czas zadbać nie tylko o ciało, ale i o psychikę dziecka.
Kiedy iść do psychologa?
Podobnie jak z bolącym zębem idziemy do dentysty, gdy ból się nasila, tak z emocjami można się zwrócić do psychologa. Pomoc psychologiczna to nie “etykietowanie” – to szansa na zrozumienie i wsparcie.
Warto sięgnąć po pomoc, gdy:
lęk lub smutek trwają powyżej 2–4 tygodni,
pojawiają się objawy fizyczne bez przyczyny,
dziecko unika szkoły, rezygnuje ze spotkań z rówieśnikami, traci motywację,
zauważasz zmiany w zachowaniu, które nie mijają mimo prób rozmowy.
W Centrum Terapii Calma dajemy przestrzeń dziecku i rodzicowi – diagnozujemy, rozmawiamy, wspieramy. Jeśli coś Was niepokoi – zapraszamy na konsultacje, to pierwszy krok ku spokojowi i zdrowiu emocjonalnemu!
Zobacz również
Czego uczy kara? O edukacyjnym wymiarze stosowania kar.
Spektrum autyzmu: różnorodność, wyzwania i siła
